شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8944

ای مهربان تر از برگ در یوسه های باران / بیداری ستاره در چشم جویباران (مضاف الیه)

آیینه نگاهت ، پیوند صبح و ساحل / لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران (مسند) 

گفتی به روزگاران مهری نشسته گفتم : / بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران ( مفعول)

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند / دیر از  زندگی را زین گونه یاران(مسند)

فلک مشام کسی خوش کند به بوی مراد / که خاک معـرکه باشد عبیر و عــنبر او

هـرکه سـر از عـرش بـــرون می‌بــــرد / گــــوی ز میـــــدان درون می‌بـــــرد

قـطــره‌ای کز بحر وحــدت شد ســفیر / هفـت بــحر آن قطـــره را گردد اســیر

طایر جان که در این دامگه افتاده اســیر / هر دمش می‌رسد از کنگره عرش صفیر

 سه 

چهار 

 پنج 

شش

آسمان را هم به چرخ آورد شور عشق او                               ننگ ما سرگشتگان هم‌چشمی افلاک بس

آسمان سست‌پی مرد شکوه عشق نیست                                رخش می‌باید که رستم را به میدان آورد

 ابا کرد آسمان حمل امانت را و نک بیند                                که مشت استخوانی حمل آن سازد به آسانی

آن امانت کز زمین و آسمان آمد دریغ                                   جان آدم زان امینش شد کامانت وا دهد