شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی

واجب‌الوجود بالغیر قبل از ایجاب و ایجاد چگونه است؟

معلولی است که ضرورتاً باید موجود شود.

ممکن الوجودی است که امکان موجود شدن را ندارد.

واجب‌الوجودی است که وجوب و وجودش در حالت تساوی است.

ماهیتی است ذاتاً ممکن، که نسبت به وجود و عدم ترجیحی ندارد.

کدام گزینه صحیح است؟

اگر علت چیزی دارای هستی باشد آن چیز نیز دارای هستی می‌شود.

علت به معلول خود امکان می‌دهد.

علت به معلول خود وجود می‌دهد سپس آن را واجب می‌کند.

معلول با وجود علت خود، امکان ذاتی دارد.

کدام گزینه درباره‌ی رابطه‌ی علّیت درست است؟

تا معلولی نباشد، علّتی نیز در کار نخواهد بود.

تا رابطه‌ای علّی در کار نباشد، معلولی پدید نمیآید.

گرچه معلول هست، شاید علّت از بین رفته باشد.

اگر معلولی وجود دارد، قطعاً علّتی نیز در کار است.

وقتی با زدن کلید برق، اتاق روشن می‌شود .......

تعاقب این دو حادثه باعث می‌شود حکم به علت بودن یکی برای دیگری کنیم.

درک روشن شدن اتاق تنها از طریق عقل میسر است.

برخلاف حواس، عقل علت روشن شدن اتاق را درک می‌کند.

زمانی می‌توانیم برق را علت روشنایی بدانیم که تجربه به تأثیر و تأثر میان آن دو گواهی دهد.

کدام عبارت درست است؟

درک علت برخی از حوادث، به استفاده از حس و تجربه نیازی ندارد.

از نظر هیوم، ضرورت میان علت و معلول نوعی تداعی در ذهن ایجاد می‌کند.

دکارت معتقد است انسان علت هر معلولی را با درکی فطری، متوجه می‌شود.

همه فیلسوفان توافق دارند که بدون تلاش‌های تجربی، پذیرش علیّت ممکن نیست.

شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی | آزمون شماره 15482