شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2

پایه‌های آوایی کدام مصراع درست مشخص شده است؟

دلارامی که من دانم گر از پرده برون آید:

تا گلت در پا بریزد و ارغوان بر سر ببارد:

یقین‌دان که همچون تو بسیار کس:

چون راست کاندر کار شد وز کعبه در خمار شد:

تعداد تشبیه در کدام بیت بیش‌تر است؟

ظاهر آن است که مرغ دل مشتاقان را / دانهٔ خال تو در دام بلا میآرد.

کشتهٔ تیغ ملامت به رضا نتوان شد / حذر از ضربت شمشیر قضا نتوان کرد.

زلف چوگان صفت ار حلقه کند بر رخسار / هر زمان گوی دلم در خم چوگان آرد.

بسی تحمل خار جفا بباید کرد / که تا نهال مودّت گلی به بار آرد.

کدام گزینه با بیت «سلسله‌ی موی دوست حلقه‌ی دام بلاست / هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست» تناسب معنایی بیش‌تری دارد؟

من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود؟ / سر و جان را نتوان گفت که مقداری هست

هر که در این بزم مقرّب‌تر است / جام بلا بیش‌ترش می‌دهند

تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی / وگرنه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

عاقبت بینی که کارش در هوا گردد بلند / ذرّه‌ی سرگشته کاو در مهرورزی ماهر است

در بیت زیر مجاز را مشخص کنید.

دیدی که خون ناحق پروانه شمع را / چندان امان نداد که شب را سحر کند

پروانه

خون

شمع

سحر

با توجّه به «نوع معشوق» کدام گزینه متناسب با سبک عراقی نیست؟

در ازل جان دل به مهرت داد و این/ تا ابد مهری است بر رخسار ما

خیز بت‌رویا! تا مجلس زی سبزه بریم/ که جهان تازه شد و ما ز جهان تازه‌تریم

از نعیم روضه‌ی رضوان غرض دانی که چیست؟/ وصل جانان ور نه جنّت بوستانی بیش نیست

آن زمان مهر تو می‌جست که پیمان می‌بست/ جان من با گره زلف تو در عهد الست

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15337