شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2

در همه گزینه‌ها به‌جز گزینه … وابسته پسین از نوع صفت بیانی به کار رفته است.

ز چشمی است چشم امیدم که هرگز به کس ننگرد از ره سرگرانی

من آن رنگین نوا مرغم که در هر گلشنی باشم ز دست یکدگر گل‌ه_ا ربایند آشیانم را

بیدار شو ای دیده که ایمن نتوان بود زین سیل دمادم که در این منزل خواب است

امیدوار چنانم که کار بسته برآید وصال چون به سر آمد فراق هم به سر آید

در عبارت «به به! مثل قوّال ها صورتک زدی؟»، معنی واژه‌ی مشخّص شده کدام است؟

گویندگان

رجزخوانان میدان‌های جنگ

خوانندگان

بازیگران نمایش‌های دوره‌گردی

آرایه‌ی درج شده در برابر کدام گزینه، نادرست است؟

با خلق هر کرم که کند هم خدا کند / باشد که ناگهی نگهی هم به ما کند: تشبیه

پیوند جان جداشدنی نیست ماه من / تن نیستی که جان دهم و وارهانمت: استعاره

گرمی دل‌ها بود از ناله‌ی جان‌سوز من / خنده‌ی گل‌ها بُود از گریه‌ی مستانه‌ام: تشخیص

خوش باش که ما خوی به هجران کردیم / بر خود دشوار و بر تو آسان کردیم: تضاد

معنی کدام مصراع درست است؟

بیامد به دشت و نفس کرد راست: به دشت آمد در حالی که نفس‌نفس می‌زد.

بخایید دندان به دندان کین: از روی کینه همهٔ دندان‌هایش را خرد کرد.

بپویید کاین مهتر آهرمن است: برخیزد چون این شاه شیطان است.

کشید اژدهافش به تنگی فراز: ضحاک را به‌جای تنگ و بلندی کشید.

مفهوم بیت «دانست که دل اسیر دارد/ دردی نه دواپذیر دارد» از کدام بیت، دریافت نمی‌شود؟

دردی است درد عشق که هیچش طبیب نیست/ گر دردمند عشق بنالد، غریب نیست

عشق داغی است که تا مرگ نیابد، نرود. هر که بر چهره از این داغ، نشانی دارد

خوشست درد که باشد امید درمانش/ دراز نیست بیابان که هست پایانش

ضایع مساز رنج و دوای خود ای طبیب/ دردی است درد من که مداوا نمی‌شود

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9500