شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16823

نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر / مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است

فراز سرو بن بنشسته قمری / به‌ سان موذنی بر بام مأذن

کسی که چاه ملامت به راه می‌کندی / به ریسمان خود اکنون فتاده در چه ماست

ز ناز شربت کوثر نمی‌چشیدم، آه / به آتش دل داغ جگر چه کار مرا

نیست شاه آن کس که دارد گنج گوهر بی شمار/ هر که را سدّ رمق هست از جهان، اسکندر است

چشم ما را شد رگ خواب گران، موی سفید/ بادبان بر کشتی دریایی ما لنگر است

شکرستان با وجود حرص باشد شوره زار/ با قناعت چشم تنگ مور، تنگ شکر است

خیره چشمان را نباشد در حریم حُسن راه/ از دو چشم شوخ، جای حلقه بیرون در است

 معدن علم است دل، چرا بنشاندي / جور و جفا را در اين مبارك معدن

 نكته‌اي كان جست ناگه از زبان / هم‌چو تيري دان كه جست آن از كمان

گر نپسندي همي كه خونت بريزند / خون دگر كس چرا كني تو به گردن

بنگر به ستاره كه بتازد ز پس ديو / چون زرّ گدازيده كه بر قير چكانيش