شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - مراعات نظیر | آزمون شماره 10779

زینهار از قرین بد، زنهار/ و قنا ربّنا عذاب النار

ایوب با چندین بلا کاندر بلا شد مبتلا/ پیوسته این بودش دعا: الصّبر مفتاح الفرج

چنین گفت پیغمبر راست‌گوی/ ز گهواره تا گور دانش بجوی

بسم الله الرّحمن الرّحیم/ هست کلید در گنج حکیم

قد من گر ز غم عشق تو خون شد چه عجب/بار عشق است کز آن قامت افلاک خم است

گر بدین چاه زنخدان تو ره بردی خضر/ بینیاز آمدی از چشمه حیوان دیدن

بی مه رخسار و شب زلف او/ خاطرم از شمع شبستان گرفت

فرمان رسید این خانه از دشمن بگیرید/تخت و نگین از دست اهریمن بگیرید

دشمنان کور دل امّا/ در دلش خورشید ایمان را نمیدیدند/ تیغ آتشخیز دستان را نمیدیدند

حافظ سخن بگوی که بر صفحه‌ی جهان/ این نقش ماند از قلمت یادگار عمر

طبع تو سیر آمد از من جای دیگر دل نهاد/ من که را جویم که چون تو طبع هر جاییم نیست

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند/ چون تو را نوح است کشتیبان ز توفان غم مخور

استعارۀ آشکار - تناقض - کنایه

تشبيه - تناقض - کنایه

تشبيه - تضاد - تشخیص

تشبيه - تناقض - جناس

می کنم چون موج در آغوش دریا ، پا دراز / تا عنان اختیار از دست من بیرون شده ست

سرکشی از بس که زین وحشی نگاهان دیده ام / باورم ناید که آهو رام با مجنون شده است 

شانه شمشاد را دست نگارین می کند / بس که در زلف گرہ گیر تو دلها خون شده است

نیست در روی زمین از بی غمی ، آثار درد/ چهره زرین ، نهان در خاک چون قارون شده است