شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11022

کفایت مطلق «الله» برای بندگانش ریشة توانایی او بر دور کردن گزند و زیان از بندگان خود می‌باشد.

خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است، آن چیزی را برای انسان رقم می‌زند که خیر او در آن است.

 قرآن کریم به شیوة استفهام انکاری، صفات متوکلان حقیقی را برمی‌شمارد.

 انسان همواره باید بر معبودی تکیه کند که توانایی مدیریت امور بندة خود را داشته باشد.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد _ به او آرامش می‌دهد و به آینده امیدوار می‌کند.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد _ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و اراده انسان در کنار اوست _‌ به او آرامش می‌دهد و به آینده امیدوار می‌کند.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و اراده انسان در کنار اوست _‌ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد. _ کمک‌کننده و امید دهنده به اوست.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد. _ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و ارادة انسان در کنار اوست. _‌ کمک‌کننده و امید دهنده به اوست.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و ارادة انسان در کنار اوست. _‌ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

سررشتة کارها را به خدا می‌سپارند _ به آرمان‌های بزرگ می‌اندیشند.

سررشتة کارها را به خدا می‌سپارند _ به درگاه خداوند پناه می‌برند.

یاد خدا آن‌ها را آرام می‌کند _ به آرمان‌های بزرگ می‌اندیشند.

یاد خدا آن‌ها را آرام می‌کند _ به درگاه خداوند پناه می‌برند.

یکی از عوامل تقویت کننده، اولین گام در مسیر قرب الهی و ثابت قدم ماندن در آن است.

به معنای انجام وظایف خود در هر کار و سپردن آن کار به خدا می‌باشد.

خداوند آینده‌ای را می‌بیند که نمی‌بینیم و به مصلحت‌هایی توجه دارد که ما درک نمی‌کنیم.

خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است آن چیزی را برای انسان رقم می‌زند که خیر و صلاح او در آن باشد.