شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12780

تابنده چو ماه است و درخشنده چو خورشید/ رخشنده چو برق است و نماینده چو کوکب: وجه شبه

هنر چو نقطه و کردار او چو پرگار است/ ادب چو نامه و گفتار او چو عنوان است: مشبه به

سروی چو در سماعی بدری چو در حدیثی/ صبحی چو در کناری شمعی چو در میانی :ادات تشبیه

ولی بس راهرو سر پا برهنه مهرسان روزی/ شده این راه و پا بوده به چارم چرخ گردانش: مشبه

سوختم ز آتش هجران و دلم بریان شد/ور نسازم چه کنم با دل بریان همه شب

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک/روز محشر سر برآرم از لحد مست و خراب

تا که آموختت از کوی وفا برگشتن/خیز و باز آی علی‌رغم بدآموز امشب

عالم از لعل تو پرشور است و لعلت پر شکر/فتنه از چشم تو بیدار است و چشمت مست خواب

صبح برآمد ز کوه چون مه نخشب ز چاه / ماه برآمد به صبح چون دم ماهی ز آب

خاطر تو مرغ‌وار هست به پرواز عقل / یافته هر صبحدم دانه اهل ثواب

تیغ چو الماس او برق مخالف گداز / مرم انفاس او باد مخالف ربا

دیگ سودا مپز به کاسه سر / کاین سیه کاسه نان نخواهد داد

پیوسته خستۀ غم یارم چه‌سان کنم؟/ در عشق آن نگار فگارم چه‌سان کنم؟

به‌سان کوه گران جنبشم به راه هدی/ به‌سان گوی سبکْ گردشم به کوی ضلال

وزان پس دلیران افراسیاب/ برفتند بر سان کشتی بر آب

از سراپای سراپا سوزان/ شعله سان سینه فروزان تا کی؟