شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 14100

اروپایی و مغول

هندی و اروپایی

عثمانی و مغول

هندی و عثمانی

بعد از ظهور شاعران بزرگی چون سعدی، مولانا و حافظ در دوره عراقی به دلیل تسلط طولانی‌مدت مغولان و تیموریان، جایی برای رشد زبان و ادبیات فارسی و ادیبان باقی نماند. 

وحشی بافقی از شاعران قرن دهم است که سبک شعرش حدّ واسط سبک دوره عراقی و دوره هندی است و واقع‌گرایی شاخصه اصلی آن است.

هر چند شاهان صفوی در ترویج و نفوذ فرهنگ زبان عربی در ایران نقش بسزایی داشتند؛ اما کم و بیش به زبان فارسی نیز کتاب نوشته و به نوعی علاقه نشان داده‌اند.

شاعران این دوره تشخیص داده بودند که سبک عراقی از واقعیت دور شده و کاملاً جنبه ذهنی و تخیلی یافته است و با ادامه پایبندی به سنن ادبی نابود می‌شود.

بیدل دهلوی: کاربرد مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های خیال‌انگیز و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه از ویژگی‌های شعر اوست.

کلیم کاشانی: در سرودن شعر مذهبی دستی داشت و ترکیب‌بند عاشورایی او زبانزد است.

وحشی بافقی: شعر او واقع‌گراست و سبک شعر او حدّ واسط سبک دوره عراقی و دوره هندی است.

بابافغانی شیرازی: از شعرای تأثیرگذار قرن دهم که شعرش به دقت و ظرافت و رقّت معانی شهرت دارد.