شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9846

ج، الف، د، ب

ب، ج، الف، د

د، الف، ب، ج

الف، د، ج، ب

مضارع _ ماضی _ ماضی

مضارع _ مضارع _ مضارع

ماضی _ مضارع _ مضارع

مضارع _ ماضی _ مضارع

بگشا پسته خندان و شکرریزی کن       خلق را از دهن خویش مینداز به شک

 بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد             بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود               ندانستم که این دریا چه موج خون‌فشان دارد

بگفت این و ز نرگس اشک چون مل       فروبارید بر دو خرمن گل

چو دریا به سرمایه خویش باش                                     هم از بود خود سود خود برتراش

جایی که بزرگ بایدت بود                                              فرزندی من نداردت سود

گدای عشق و شاه انجمن باش                                       برو سلطان وقت خویشتن باش

به مهمانی خویش تا روز مرگ                                       درختی شو از خویشتن ساز برگ