شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه

کدام بیت، قافیه‌ی درونی دارد؟

روضه‌ی رضوان من خاک سر کوی دوست / خاک سر کوی دوست روضه‌ی رضوان من

خون همه در مستی خوردی به زبردستی / دست همه بربستی گرد سر دستانت

شد آن زمانه که رویش به‌سان دیبا بود / شد آن زمانه که مویش به‌سان قطران بود

گزید از غنیمت ظرایف بسی / کزان سان نبیند طرایف کسی

قافیه همه ابیات، نادرست است؛ به‌جز:

چون درآمد آن کدیور، مرد زَفت / بیل هشت و داس گاله برگرفت

تو یکی شاهی بدی از باغ خُلد / چون گرفتم او مرا تا خلد بُرد

سر برآوردند از دریای حق / که بگیر ای شیخ سوزن‌های حق

شهریار اندر پی او اسب تاخت / تا که او را در بیابانی بیافت

حروف قافیه در همه‌ی ابیات زیر طبق قاعده‌ی ۲‏، مصوت + صامت + صامت است، به‌جز:

هم به جاروبِ زبان گردی مکن / چشم را از خس ره آوردی مکن

هم‌چو دیو از وی فرشته می‌گریخت / بهر نانی چند آب چشم ریخت

آن درختی کاو شود با یار جفت / از هوای خوش ز سر تا پا شکفت

بشنو از نی چون شکایت می‌کند / از جدایی‌ها حکایت می‌کند

قاعده‌ی قافیه در کدام بیت متفاوت است؟

چـنـیـن داد پـاسـخ کـه از مهر تو فراوان نشان است بر چهر تو

دل طوس غمگین شد از کار اوی بـپـیـچید زان درد و پیکار اوی

سـپـهـدار پـیـران یکی چرب‌گوی ز تـرکـان فـرستاد نزدیک اوی

هـمـه یـکـسـره گـرزهـا بـرکشیم یـکـی از لـب رود برتر کشیم

کدام بیت مردّف نیست؟

دلــیــل کــاروان اشــکــم، آه ســرد را مـانـم اثــر پــرداز داغــم، حــرفِ صـاحـب درد را مانـم

عـقـل و دیـن بـاخـتـه، دیـوانـه‌ی رویـی بودیم بــســتــه‌ی سـلـسـلـه‌ی سـلـسـلـه مـویـی بـودیـم

گـوهر خود را هویدا کن کمال این است و بس خـویش را در خویش پیدا کن، کمال این است و بس

جــــوانـــی ســـر از رای مــادر بــتــافــت دلِ دردمــــــنـــــدش بــــه آذر بــــتــــافــــت

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30209