شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17781

گفت مردم ز تشنگی دریاب / آتشم را بکش به لختی آب

کلاه سعادت یکی بر سرش / گلیم شقاوت یکی در برش

در لب تشنه ما بین و مدار آب دریغ / بر سر کشته خویش آی وز خاکش برگیر

بر در شاهم گدایی نکته‌ای در کار کرد / گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود

خدنگ چشم تو در جان خاص و عام نشست / کمند زلف تو در حلق شیخ و شاب افتاد

آن که یک لحظه فراموش نگشت از یادم / ظاهر آن است که هرگز نکند یاد مرا

سرو هر چند به بالای تو می‌ماند راست / بنده تا قد تو را دید شد از سرو آزاد

مرغ دل تا هوا گرفت و رمید / باز با آشیان نمی‌افتد

گورخانه راز تو چون دل شود / آن مرادت زودتر حاصل شود

تا توانی رهروا هوشیار باش / راز جانت را مکن با خلق فاش

ترجمان راز دل باشد که دیده است ای عجب / ترجمان بی‌حدیث و رازداری بی زبان

همی بنشین و ما را منتظر باش / مهل کان راز گردد پیش کس فاش

یاد آن عیشی که از رنگینی بیداد عشق / سیل در ویرانه من باده در پیمانه بود

گل از پیراهنت بویی شنیده است / گریبان تا به دامن‌ها دریده‌ است

سیاه زنگی هرگز شود سپید به آب؟ / سپید رومی هرگز شود سیاه به دود؟

هیچ پروا ز دهن‌خوانی بلبل نکنی / سخن تلخ، گوارا چو گلاب است تو را