شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 18299

کی شود طبع هوسناکان ز پیری تنگدل؟ / ماه عید طفل‌طبعان است ابروی سفید (کاربرد اسلوب معادله و کنایه)

چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفید / باز ناورد از ختا این نافه را موی سفید (کاربرد «را» در معنای حرف اضافه)

از جوانان نیست کم چون زنده‌دل افتاد پیر / صبح می‌روبد ز دل‌ها غم به گیسوی سفید (استفاده از طبیعت برای توصیف)

دیگران را گر ز پیری صبح آگاهی دمید / شد دل ما شیرمست غفلت از موی سفید (ناآگاهی در پیری)

پری‌چهره را هم‌نشین کرد و دوست                 که این عیب من گفت، یار من اوست

بی‌یار منم ضعیف و رنجور                      چون تشنه ز آب زندگی دور

گر نداری شادی ای از وصل یار              خیز باری ماتم هجران بدار

هر شب ز فراق بیت خوانان                پنهان رفتی به کوی جانان