شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12596

پنج

شش

نه

هفت

ببرّید از کسی کآخر ببرّد: بِ_ بُر ری | دَز ک سی کا | خَر بِ بُر رد

مرا از هرچه می‌بینم رخ دلدار اولی‌تر: مَ را از هر | چِ می بی نم | رُ خِ دل دا | ر او لی تر

چه خوش گفت جمشید با تاج و تخت: چ خش گف_ | ت جم شی_ | د با تا | جُ تخت

خالِ جانان دانه دل، زلف ساقی دامِ راه: خا لِ جا نان | دا نِ یِ دل | زُل فِ_ سا قی | دا مِ راه

من از بازوی خود دارم بسی شکر

دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

همچو صبحم یک نفس باقی است با دیدار تو

ابر آزاری برآمد باد نوروزی وزید

ندانم هیچ‌کس در عهد حُسنَت / که با دل باشد الّا بی‌بصارت

حبیب آن‌جا که دستی برفشاند / محب ار سر نیفشاند بخیل است

نشاید گفتن آن کس را دلی هست / که ننهد بر چنین صورت دل از دست

همی تا کند پیشه، عادت همی کن / جهان مر جفا را، تو مر صابری را