شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19368

شهری به گفت وگوی تو در تنگنای شوق/ شب روز می کنند و تو در خواب صبحگاه

دست در حلقۀ آن زلف دو تا نتوان کرد/ تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم / که گاه گاه بر او دست اهرمن باشد

در گلشن جمال تو روی تو آن گل است / کز عکس خود چو لاله کند هر گیاه را

 نیست دلی جز درون لاله پر از داغ / نیست تنی جز دو چشم نرگس بیمار (مسند)

میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت / خوش‌ خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت (نهاد)

 گر تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری (مفعول)

به دوستی که ز دست تو ضربت شمشیر / چنان موافق طبع آیدم که ضرب اصول (مضاف‌الیه)

بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغان هوا حیران بمانند

خدای این حافظان ناخوش‌آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند

چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش / که خار دیده‌ی بدبخت نیکبختانند

چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش / بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند

رسم و آیین پادشاهانست / که خردمند را عزیز کنند

وز پس عهد او وفاداری / با خردمندزاده نیز کنند

نشان آخر عهد و زوال ملک وی است / که در مصالح بیچارگان نظر نکند

به دست خویش مکن خانگاه خود ویران / که دشمنان تو با تو از این بتر نکند