شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 22418

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود / تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج / سزد اگر همه دلبران دهندت باج

اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح / صلاح ما همه آن است کان توراست صلاح

رونق عهد شباب است دگر بستان را / می‌رسد مژده گل بلبل خوش‌الحان را

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند / که به بالای چمان از بُن و بیخم برکند

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد / دل رمیده ما را انیس و مونس شد

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت / که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

با خار بودی هم‌نشین چون عقل با جایی قرین / بر آسمان رو از زمین منزل به منزل تا لقا

دُرج عطا شد پدید غُره دریا رسید / صبح سعادت دمید صبح چه نور خداست

هر دم به خاکی منزلم هر دم غباری حاصلم / ای خاک بر فرق دلم آخر غبار کیست این؟

جان را چه سود گر دل از این باغ شد جدا؟ / بلبل بنال گر گل از این خار شد جدا