شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18967

چنان به عدل تو مشتاق بود دولت و ملک                                             که تشنگان به فرات و پیادگان به حرم

گر بود شوق حرم بُعد منازل سهل است                                             هجر در راه حقیقت نکند منع وصال

به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند                                             هزار بادیه سهل است اگر بپیمایند

ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد                                             عشاق نیندیشند از خار مغیلانت

توان چو آهوی مشکین به بوی مشک شناخت                   زحرف های جگر سوز, جان سوخته را

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه ای است                     دشمن و دوست بدانند قیاس از سخنم

بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل                          توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد

ز‌ دودمان اصیلم همین گواهم بس                                که شرم این سخنم خون ز چهره بیرون داد

 کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو / چه دهی وسوسه دیدم هنری نیست تو را

عذری بنه اوّل که تو درویشی و او را / در مملکت حسن سرِ تاجوری بود

 مگر که سر بدهم ور نه من ز سر ننهم / امید وصل در این ره چو پای بنهادم

مشک با حلقه مویت سر سودا دارد / کج خیالی است مگر مشک ختا را سوداست