شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 19927

آن‌که بر نسترن از غالیه خالی دارد / الحق آراسته خُلقی و جمالی دارد 

خطّ عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه‌ای است لیک به در نیست راه از او

 وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

 کمان سخت که داد آن لطیف بازو را / که تیر غمزه تمام است صید آهو را

د، و، ب    

ه_ ، الف، د  

ج، و، ب  

الف، ب، ه_

 هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای؟ بگو       مست و خراب می‌روی، خانه به خانه کو به کو

کز نیستان تا مرا ببریده‌اند                                    در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را         یا وقت بیداری غلط بوده است مرغ بام را

گر دو عالم شد همه یک بار نیست                      در زمین ریگی همان انگار نیست