شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 29349

روی خوش و آواز خوش دارند هر یک لذتی /بنگر که لذت چون بود محبوب خوش آواز را

امشب به راستی شب ما روز روشن است/ عید وصال دوست علی‌رغم دشمن است 

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را/ تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

مرا خود با تو چیزی در میان هست/ وگرنه روی زیبا در جهان هست 

درد ما را نیست درمان الغیاث/ هجر ما را نیست پایان الغیاث

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی/ دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

درد فراق می‌کشم ناله به نای چون رسد/ آتش عشق من برم، چنگ دوتا چرا بود؟

ساقیا برخیز و در ده جام را/ خاک بر سر کن غم ایام را

گل به تاراج رفت و خار بماند / گنج برداشتند و مار بماند

عجب است با وجودت که وجود من بماند / تو به گفتن اندر آیی و مرا سخن بماند

این همه محنت که فرا پیش ماست / اینت صبورا که دل ریش ماست

سوز من با دیگری نسبت مکن / او نمک بر دست و من بر عضو ریش

جام صبوحی نوش کن قول مغنّی (آوازخوان) گوش کن/ درکش مِی و خاموش کن فرهنگ بی‌فرهنگ را

سوز دل یعقوب ستمدیده ز من پرس/ کاندوه دل سوختگان سوخته داند

گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب/ یا درآید ز در آن شمع شب افروز امشب

جز ناله کسی مونس و دمساز نیاید/ جز سایه کسی همره و همراز نیاید