شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12210

ز دیدنت نتوانم که دیده بردوزم / وگر معاینه بینم که تیر می‌‌آید

هر که آن تلخم دهد حلوا بها جانش دهم / ور بود پوشیده و پنهان به دوزخ دررويد

مهی که راز من از پرده آشکارا کرد / هنوز صورت او زیر پرده پنهان است

از آن زمان که زمین‌‌بوس آستان توام / سر ملوک جهان جمله بر زمین من است

یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم/ تا که رسیدم برِ تو از همه بیزار شدم

پرده سوسن که مصابیح توست/ جمله زبان از پی تسبیح توست

خلد گر به پا خاری آسان برآید/ چه سازم به خاری که در دل نشیند

با من بگو تا کیستی؟ مهری بگو، ماهی بگو/ خوابی؟ خیالی؟ چیستی؟ اشکی بگو، آهی بگو

ج _ د

الف _ ج

ب _ ه_

د _ الف

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن = هزج مثمن محذوف

فعولن فعولن فعولن فعل = متقارب مثمن محذوف

فعولن فعولن فعولن فعل = هزج مثمن محذوف

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن = متقارب مثمن محذوف

 به سیر ماه از محفل مخوان پروانة‌ ما را                          که می‌گردد خنک از پرتو مهتاب عیش ما

سیاه در دو جهان باد روی موی سفید                            که همچو صبح، گران سنگ ساخت خواب مرا

 به اسیران بلا ملک امان فرمودند                                به فقیران گدا گنج سلاطین دادند

نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم                 که به روی دوست ماند که برافکند نقابی