شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 20352

رفعت منبر من گر به یقین نشناسید

برگ‌ها را ز چهره شویم گرد

تا گرم جست‌وخیز شدم نوبت شتاست

بنفشه مژده‌ی نوروز می‌دهد ما را

$\begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|}\hline-&U&-&-&U&-&-&U&-&-&U\\\hline-&U&-&-&-&-&-&U&-&-&U\\\hline\end{array}$

$\begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|}\hline-&U&-&-&U&-&-&-&-&-&U\\\hline-&U&-&-&U&-&-&U&-&-&U\\\hline\end{array}$

$\begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|}\hline-&U&-&-&U&-&-&U&-&-&U\\\hline-&U&-&-&U&-&-&U&-&-&U\\\hline\end{array}$

$\begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|c|}\hline U-&U&-&-&U&-&-&U&-&-&U\\\hline U-&-&-&-&U&-&-&U&-&-&U\\\hline\end{array}$

پس از چندین شکیبایی شبی یارب توان دیدن 

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد 

ز دریای عمّان برآمد کسی

درویشی را ضرورتی پیش آمد، گلیمی از خانه یاری بدزدید.

ملک را بر حال ضعیف او، رقّت زیاد شد و خلعتی بر آن مزید کرد و پیشش فرستاد.

هر آینه ما را خردمندی کافی باید.

منت خدای را عزّوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت.