شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 1366

 کنونت که چشم است اشکی ببار / زبان در دهان است عذری بیار

مرا ز انصاف یاران نیست یاری / تظلم کردنم زان نیست یارا

تو حاصل نکردی به کوشش بهشت/ خدا در تو خوی بهشتی بهشت

آن یار کز او خانه ما جای پری بود / سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود

درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من / داشتم آرام تا آرام جانی داشتم

گر چین سر زلف تو مشاطه گشاید / عطار به یک جو نخرد نافهٔ چین را

ایا غزالِ سرای و غزلسرای بدیع / بگیر چنگ به چنگ اندر و غزل بسرای

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

چوک ز شاخ درخت خویشتن آویخته / زاغ سیه پر و بال غالیه آمیخته

شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست / جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت

گر خیال جان همی هستت به دل اینجا میا /  گر نثار جان و دل داری بیا و هم بیار

آیینه تقوا شد از سنگ شقاوت خرد / وز تاب و صفا افتاد آیین مسلمانی

ایا غزالِ سرای و غزل سرای بدیع / بگیر چنگ ، به چنگ اندر و غزل بسرای

دوش از در می‌خانه کشیدند به دوشم / تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم

گر چه میری در این جهان میری / چون رسد وقت ناگهان میری

باد روحانیت نفس و باد نورانیت دل / باد سلطانیت ارج و باد یزدانیت فر

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چشم از آن روز که بَرکردم و رویت دیدم / به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

چو شد روز رستم بپوشد گبر / نگهبان تن کرد بر گبر ببر

دل من همی با تو مهر آورد/ همی آب شرمم به چهر آورد