شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 14904

مفاعلن فعولن مفاعلن فعولن 

مفاعلن فاعلن مفاعلن فاعلن 

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن 

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن 

مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن 

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن 

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن 

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن 

من بی تو زندگانی خود را نمی‌پسندم / کآسایشی نباشد بی دوستان بقا را

آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم / گوش کشیده است از آن گوش به من نمی‌کند

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند / دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

اگر دشنام فرمایی وگر نفرین دعا گویم / جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

حاجت به نگاریدن  نبود رخ زیبا را / تو ماه پری‌پیکر زیبا و نگارینی

شرحت کسی نداند، وصفت کسی نخواند / همچون تو ماه‌سیما، در بحر و بر نباشد

گر همه خلق را چو من بی‌دل و مست می‌کنی / روی به صالحان نما خمر به زاهدان چشان

 بسیار می‌گفتم که دل با کس نپیوندم ولی / دیدار خوبان اختیار از دست دانا می‌برد

شانه زند چو کلک من طره مشک‌فام را / سرمه خامشی دهد طوطی خوش‌کلام را 

چون به رباب می‌زند مطرب عشق چنگ را / ناخن شیر گویی از چنگ و رباب می‌پرد

چون تو به باغ بگذری گل نرسد به بوی تو / لیک رسد به قامتت سرو اگر روان بود 

سر به گریبان خواب از چه فرو برده‌ای/ بر قد روشن‌دلان جامه بریده است صبح