شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10816

تعمیر

پروردگی

توفیق

تهلیل

عشق همای قدس دان،قله سر نشیمنش/تا به سر که برفتد فال همای چون تویی 

نیست تو را وفا،وگر هست بود بسی عجب/گر به چون من کسی رسد بوی وفای چون تویی

گر ندهم به عشق تو جان،نه ز قدر جان بود/ ز آن ندهم که دانمش نیست سزای چون تویی 

بر سر کوی عاشقی شاه و گدا یکی بود/پادشهی کند کسی کاوست گدای چون تویی 

آن چه زر می‌شود از پرتوی آن قلب سیاه / کیمیایی است که در صحبت درویشان است
 

نماز در خم آن ابروان محرابی/ کسی کند که به خون جگر طهارت کرد
 

به فقر از دو جهان می‌توان غنی گردید / خوشا سری که شود خاک پای درویشی

 

سیل اشک ار بکند خانه مردم ، نه عجب / کز غمت گریه کنان ، چشم تری نیست که نیست