شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16874

تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار؟/ برگ خشکم در کف باد صبا افتاده‌ام

موی سپید را فلکم رایگان نداد/ این رشته را به نقد جوانی خریده‌ام

گر می‌گریزم از نظر مردمان، رهی/عیبم مکن که آهوی مردم‌ندیده‌ام

جای در بستان‌سرای عشق می‌باید مرا/ عندلیبم از چه در ماتم‌سرا افتاده‌ام؟

جان درازیّ تو بادا که یقین می‌دانم / در کمان ناوک مژگان تو بی‌چیزی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم / کزین به‌ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر / بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

عنان‌کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر / مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است

فراز سرو بن بنشسته قمری / به‌ سان موذنی بر بام مأذن

کسی که چاه ملامت به راه می‌کندی / به ریسمان خود اکنون فتاده در چه ماست

ز ناز شربت کوثر نمی‌چشیدم، آه / به آتش دل داغ جگر چه کار مرا

چون روز نو رسید در این بزم چون بهشت / می خور که روز خصم تو چون روز محشر است

تو چو سلطانی به دولت کار سرهنگان مکن / تو سلیمانی به رتبت بار دیوان مگیر

پیش رویش ز آتش دل سوختم پروانه‌وار / زانکه شمعی چون رخش در مجلس اصحاب نیست

کی‌ام؟ شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب / ز چشم ناله شکفتم، به روی شکوه دویدم