شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 11511

شاهی که به روز رزم از رادی / زرّین نهد او به تیر در پیکان

 خیزید که هنگام صبوح دگر آمد / شب رفت و ز مشرق علم صبح برآمد

رفت آن که رفت آمد آنک آمد / بود آن که بود خیره چه غم داری

 اسرار ازل را نه تو دانی و نه من / وین حرف معمّا نه تو خوانی و نه من

پیش ما باری ندارد هیچ کار                 هر که صاحب درد و درد آشام نیست

گر عیب کنی که زار می‌نالم          من زار ز عشق یار می‌نالم

کینم انداختند در دل تو              مهرت آمیختند در دل من

صبر شد روزه هجران بگرفت     تا مگر عید وصالش برسد

چین زلف مشکین را بر رخ نگارم بین (مستفعل فاعلاتن فعلن)

ای دل چو خطش سر زد پیوند از او مگسل (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن)

برخاست ز هر گوشه بلایی به کمینم (مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن) 

مژگان مردم افکن چشمان کافرش بين (مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن)