شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17018

پنج

چهار

سه

دو

ز شرم بیدلی خود گداختم «بیدل»/ دلی ندارم و سودایی وصال تواَم

تا که سرو از شرم قدّت قد خود پنهان کند/ تا زبان اندر کشد سوسن که تو سوسن تری

خشک گردید و نشد طفلی از او شیرین کام/ خجلت از نخل دل بی‌ثمر خود داریم

سرو اگر جلوه کند با تن عریان به چمن/ شرمی از جلوهٔ آن سرو قبا پوشش باد

خروش سواران و اسپان ز دشت / ز بهرام و کیوان همی‌برگذشت                                             (بهرام: مشتری _ کیوان: زحل)

به گرز گران دست برد اشکبوس / زمین آهنین شد سپهر آبنوس                    (گران: سنگین _ آبنوس: نوعی درخت تیره)

مرا مادرم نام مرگ تو کرد / زمانه مرا پتک ترگ تو کرد                                   (پتک: چکش بزرگ فولادین _ ترگ: کلاه‌خود)

کشانی بدو گفت با تو سلیح / نبینم همی جز فسوس و مزیح                                       (فسوس: ریشخند _ مزیح: شوخی)