شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 20112

گفت خود دادی به ما دل حافظا               ما محصل بر کسی نگماشتیم

من از بیگانگان دیگر ننالم                    که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

یک دل بنما که در ره او                       بر چهره نه خال حیرت آمد

لطف خدا بیشتر از جرم ماست                نکته سربسته چه دانی خموش

ز گرز تو خورشید گریان شود / ز تیغ تو ناهید بریان شود

آب زنید راه را، هین که نگار می‌رسد / مژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسد

در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن / من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد / گناه بخت پریشان و دست کوته ماست