شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 23152

منگر که شه و میری بنگر که همی‌ میری / در زیر یکی توده رو «کم ترکوا» برخوان

طومار ندامت است طبع من / حرفی است هر آتشی ز طومارم

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد، نيست باد

چون رایت عشق آن جهانگیر / شد چون مه لیلی آسمانگیر

مرا که حرمت دیرین به باد دادم باز / از این پذیره شدن عز و احترام بیار 

دمی با نیکنامان متفق باش / غنیمت دان امور اتفاقی

ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست / نان حلال شیخ ز آب حرام ما

لب ميالای به شعری که ندارد شوری /شاعری قدر تو داند که شعوری دارد

گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر / آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم

در میخانه را گشودم باز / داد رندان تمام دادم باز

دست مشاطه (آرایشگر) جدا به که کنند از شانه / که چرا شانه در آن جعد مُعنبر (خوشبو) زده است

یا دل به ما دهی چو دل ما به دست توست / یا مهر خویشتن ز دل ما به در بری