شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 15454

آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت / حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق / چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

که دهد یار مرا از من بیدل خبری / که کند سوی منِ خسته به رحمت نظری

قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفته است / تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد

مدتی عقل دردسر می‌داد / عشق آمد ز عقل وارستیم

معشوق کی ز اهل هوس یاد می‌کند / شکّر کجا ز مور و مگس یاد می‌کند

زمین بنده و چرخ یار من است / سر  تاجداران  شکار  من  است

بیار باده که در بارگاه استغنا / چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست

ستایش زهد ریایی و وعظ و اندرز در شعر

مقام معشوق اندک‌اندک متعالی می‌گردد تا آنجا که گاه با معبود یکی می‌شود.

برخی اندیشه‌ها، از جمله بی‌اعتباری دنیا رواج بیشتری می‌یابد.

توجه به صفا و پالایش درون