شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11307

غایت خلقت جهان، پرورش انسانهایی است که در برابر شدائد بر هر چه ترس و شک و تردید و تعلق است، غلبه کنند و حسینی شوند.

کجا از مرگ هراس دارد آنکه به جاودانگی روح در جوار رحمت حق آگاه است؟

در عالم رازی است که جز به بهای خون فاش نمیشود.

انسان در درون خودش زندانی است اما این زندگی نفس را میتوان آن همه وسعت بخشید که آسمان و زمین را در بر گیرد.

مصراع اول

بیت اول

مصراع سوم

بیت دوم

آزار ما، به مور ضعیفی نمی‌رسد / داریم دولتی که سلیمان نداشته است

بوی خلقش خاک را چون عنبر اَشهب کند / رنگ رویش مشک را چون لؤلؤ لالا کند

تار و پود هستی‌ام بر باد رفت اما نرفت / عاشقی‌ها از دلم، دیوانگی‌ها از سرم

شب است و آن‌چه دلم کرده آرزو این جاست / ز عمر نشمرم آن ساعتی که او این جاست