شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15998

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن / زلف تو روز روشن مردم سیاه کن

خال تو آتشی است دل آفتاب سوز / خط تو سایه‌ای است سیه روی ماه کن

از شانه آشیان دل ما به هم مریز / ای شانه تو خرمن سنبل تباه کن

پیر خرد که مسئله‌آموز حکمت است / در نکته دهان تو شد اشتباه کن

منه دل بر این دل‌فریبان به مهر / که با مهربانان نسازد سپهر

درد ما را در جهان درمان مبادا بی ‏‌‏شما / مرگ بادا بی ‏‌‏شما و جان مبادا بی ‏‌‏شما

چنین است کردار گردان سپهر / گهی درد پیش آردت گاه مهر

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند / که با این درد اگر در بند درمانند، درمانند

بلندی از آن یافت کو پست شد                                                                         در نیستی کوفت تا هست شد

ما را سر باغ و بوستان نیست                                                                        هر جا که تویی تفرّج آن‌جاست

پشت دیوار آنچه گویی هوش دار                                                                     تا نباشد در پس دیوار گوش

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت                                                           فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود