شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 3
-
درس 6: آرایه‌های ادبی
| آزمون شماره 6811
1
ابیات زیر به ترتیب دارای چه نوع آرایه‌هایی هستند؟
الف: گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم / چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
ب: گر طبیبانه بیایی به سر بالینم / به دو عالم ندهم لذت بیماری را
پ: صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست / باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد
ت: بکن معامله‌ای وین دل شکسته بخر / که با شکستگی ارزد به صد هزار درست
2
ترتیب توالی ابیات زیر به لحاظ داشتن آرایه‌های «کنایه - اسلوب‌معادله - تضاد - استعاره» کدام است؟
الف) زنهار مزن دست به دامان گروهی / کز حق ببریدند و به باطل گرویدند
ب) از چه رو زرد شود چهره تو را در پیری؟ / می‌مکد خون تو این خاک سیه تا لب گور
ج) حلاوت سخن تلخ را ز عاشق پرس / ز ماهیان بطلب طعم آب دریا را
د) کوتاه‌نظر غافل از آن سرو بلند است / کاین جامه به اندازه‌ی هر کس نبریدند
3
در کدام ابیات جناس و تضاد به کار رفته است؟
الـف) گـر بـگـویـم کـه نـگـیـرند ز گردونم داد دل بـه داد آیـد و فـریـاد کـه آری گـیـرند
ب) رنـگ خـون دل مـا را کـه نـهـان مـی‌داری هـم‌چـــنان در لـب لعل تو عیان است که بود
ج) دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست بـه فـسـوسـی کـه کند خصم رها نتوان کرد
د) سـرد شـد مـعـرکـه‌ی عالم و چون بی‌خبران هـم‌چـنـان در ســر ما ذوق تـمـاشـا گرم است
هـــ) از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح بوی زلف تو همان مونس جان است که بود
4
ترتیب ابیات زیر به لحاظ داشتن آرایه‌های (لف و نشر، مجاز، کنایه، تشبیه بلیغ، پارادوکس)، در کدام گزینه درست است؟
الـف) دامـن کـشـان گـذر نـنـمودی به خاک من تــا جـان نـازنـیـن نـنـمـودم فـدای تـو
ب) برق عشقت کفر و ایمان مرا یکسر بسوخت کز رخ و گیسو بلای کفر و ایمانم تویی
ج) دوش گـفتی ماجرای وصل و هجرانت به من هـم امـیـد لطف و هم بیم ستم دادی مرا
د) مـن از دو نـرگـس مـسـت تـو چـشم آن دارم کــه آگـه از نـگـه گـاه‌گـاه مـن بـاشـی
هــــ) رنــج عــشـقـت راحـت هـر دردمـنـدی زخــم تـیـغـت مـرهـم هر دل افـگـاری
5
ترتیب توالی ابیات زیر به لحاظ دارا بودن آرایه‌های «تناقض - استعاره - تلمیح - تضاد - لف و نشر» به کدام صورت صحیح است؟
الف) مسکین دلم، به کوی تو رفت و مقیم شد / دیگر از آن مقام به جایی دگر نرفت
ب) آتش همگی گل است و ریحان / آن‌را که جز از خدا نترسد
پ) صد جهان معنی به لفظ ما گم است / این نهان‌ها آشکاری بیش نیست
ت) بیاضِ غمزهٔ روز و سواد طرّهٔ شب / ز روی و موی نمود آن نگار شیرین لب
ث) ناامیدی تو رو کرد به محراب نیاز / که ز تأثیر دم گرم دعا می‌سوزد
