شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی

کدام گزینه نادرست است؟

عاطفه اساسی‌ترین عامل پیدایی شعر و پس از آن وزن، موثرترین عامل است.

علّت این که شعر را بیش‌تر از نثر می‌خوانیم، شوق به زمزمه و آوازخوانی است.

وزن در شعر جنبه تزیینی ندارد؛ بلکه جزء طبیعت شعر است.

وزن امری حسّی نیست و بیرون از ذهن آدمی موجودیت دارد.

چند بیت از ابیات زیر، به‌ترتیب دارای لحن حماسی و چند بیت دارای حالت شادی است؟

الف) به یک دست بربسته شیر و پلنگ / به دست دگر ژنده پیلان جنگ

ب) جان در تن مشتاقان از ذوق به رقص آید / چون باد بجنباند شاخی ز گلستانت

پ) همی نام جاوید باید نه کام / بینداز کام و برافراز نام

ت) سر و روی مردان پر از گرد و خاک / زره، لخت لخت و قبا، چاک چاک

ث) ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا / پیوسته چنین بادا چون شیر و شکر با ما

چهار، یک

یک، چهار

سه، دو

دو، سه

واژه‌ی «هم» در کدام گزینه مفهومی همانند این واژه در بیت زیر دارد؟

«زین نظم شد گشوده به رویم در الم / بر قلب من نشست ز مرهم هزار هم»

هم قاصد و مقصود عشق هم واجد و موجود عشق / هم عابد و معبود عشق عشق است سرگردان عشق

گفته‌ای لعل لبم هم درد بخشد هم دوا / گاه پیش درد و گه پیش مداوا میرمت

در این ویرانه هم و غم مرا سوخت / بیا و هم و غمم را بسوزان

ای لب میگون تو هم شکر و هم شراب / وی دل پر خون من هم نمک و هم کباب

کدام بیت از نظر آهنگ و موسیقی (وزن) با دیگر ابیات تفاوت دارد؟

هرکه در او گوهر دانایی است / بر همه کاری‌اش توانایی است

عمر برف است و آفتاب تموز / اندکی ماند و خواجه غرّه هنوز

دفتر افلاک‌شناسان بسوز / دیدهٔ خورشیدپرستان بدوز

ای همه هستی ز تو پیدا شده / خاک ضعیف از تو توانا شده

با توجه به سازه‌ها و عوامل تأثیرگذار در شعر فارسی در کدام گزینه اشتباهی دیده می‌شود؟

وزن، امری حسی است و بیرون از ذهن کسی‌که آن‌را درمی‌یابد، وجود ندارد.

اساسی‌ترین عامل پیدایی شعر، عاطفه است.

صرفاً توجه به وزن شعر، سبب کشف لحن می‌شود و این موضوع به خوبی نشان می‌دهد که گوش‌نوازی و خوشآهنگی چه تأثیری بر انسان دارد.

شاعر برای انتقال عاطفه‌ی خود به دیگران از زبان کمک می‌گیرد و واژه‌هایی را برمی‌گزیند که با قرار گرفتن در کنار هم آهنگ خاصی را پدید میآورند.

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 31433