شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19756

کشانی بدو گفت با تو سلیح / نبینم همی جز فسوس و مزیح

به آورد با او بسنده نبود / بپیچید زو روی و برگاشت زود

بپوشید درع سواران جنگ / نبود اندر آن کار جای درنگ 

چنان ننگش آمد ز کار هجیر / که شد لاله رنگش به کردار غیر

ای از فروغ تو روشن سرای چشم / وی خاک آستان درت توتیای چشم

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود / یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد

نور دل من ز عکس روی توست / تاج سر من ز خاک پای توست

چند فروزم چراغ از عَلَم آه خویش / بزم مرا ده فروغ از رخ چون ماه خویش

تا خار غم عشقت آویخته در دامن                                       کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار                                       که بر و بحر فراخست و آدمی بسیار

به‌غیر نقش توام در نظر نمی‌آید                                        به‌غیر نام توام بر زبان نمی‌گردد

گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر                                       آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم