شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی | آزمون شماره 16721

به وسیلۀ علت یابی در صدد یافتن علت پدیده ها می باشد .

از طریق استدلال در صدد کشف رابطه های علی میان پدیده ها می باشد .

با سوال ( آن چیست ) می کوشد که به رابطه های علی میان پدیده ها دست یابد .

انسان از طریق کشف ماهیت پدیده ها در صدد دستیابی به رابطۀ علی میان آن ها می باشد .

حالت ممکن الوجود مانند ترازویی است که یک کفه بر دیگری ارجحیت دارد .

پدیده های جهان هستی ، ذاتا ممکن الوجود هستند .

محال است که پدیده ای در جهان هستی ، خود به خود موجود شود .

پدیده های جهان هستی ، هم می توانند باشند ؛ هم نباشند .

رابطه‌ اتکا، فرع بر وجود دو طرف رابطه و قائم به هر دو طرف است.

در رابطه علیت، وجود و هستی داد و ستد می‌شود.

تمام هستی و واقعیت معلول با رابطه علیت تحقق می‌یابد.

رابطه بین علت و معلول آن، بعد از وجود دو طرف پدید می‌آید.

هرگاه که با آتش مواجه می‌شویم درمی‌یابیم که اشیای پیرامون خود را گرم می‌کند؛ بنابراین حتماً این گرما با آتش رابطه‌ای دارد.

همیشه مشاهده کرده‌ایم که با طلوع خورشید روز شروع می‌شود و این قاعده هیچ‌گاه نقض نشده است؛ بنابراین طلوع خورشید باید علت شروع روز باشد.

گیاهی که از خاک می‌روید قبلاً وجود نداشته است و الان وجود دارد. اینکه گیاه خودش به خودش وجود بدهد، محال است؛ بنابراین باید علتی داشته باشد.

از همراهی همیشگی باران و خیس شدن زمین درمی‌یابیم که زمین نمی‌تواند به صورت خودبه‌خود خیس شود؛ بنابراین این پدیده علت دارد.

از نظر زمانی وجوب مقدم بر وجود است.

هر چیزی از هر چیزی پدید نمی آید.

معتقدیم که هر معلولی به علت نیاز دارد.

ادراک ما مطابق یک هستی نظام مند و قانون مند است.