شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18252

حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام/ تفاوتی نکند گر دعاست یا دشنام

کسان را دِرم داد و تشریف و اسب/ طبیعی است اخلاق نیکو نه کسب

به چشم‌های تو دانم که تا ز چشم برفتی/ به چشم عشق و ارادت نظر به هیچ نکردم

به جای خاک، قدم بر دو چشم سعدی نه/ که هر‌که چون تو گرامی بود به ناز آید

جهان بگشتم و دردا به هیچ شهر و دیار / نیافتم که فروشند بخت در بازار

بدان خدای که در شهربند امکان نیست / متاع معرفتش نیم ذرّه در بازار

به حاذقی که که ز داروی حکمتش گردید / شکسته‌رنگ خزان و شکفته‌روی بهار

به کاوش مژه از گور تا نجف بروم / اگر به هند به خاکم کنی و گر به تتار

اگرچه نرگس‌دان‌ها ز سیم و زر سازند / برای نرگس هم خاک نرگسستان به
به غربت اندر اگر سیم و زر فراوان است / هنوز هم وطن خویش و بیت احزان به

از برون تن است روزی‌ده / وز درون دل است راه‌نمای 
خواجه‌ی شاعران از این‌جا گفت: / ای درون‌پرور برون‌آرای

چه باک است از بلاها عاشقان را / که نوح از آفت طوفان نترسد
به عشق از جان تقرّب کرده عاشق / چو اسماعیل از قربان نترسد

مقدار آفتاب ندانند مردمان / تا نور او نگردد از آسمان جدا
اندر حضر نباشد آزاده را خطر / کاندر حجر نباشد یاقوت را بها

گر انگشتی زدی بر بینی آن ماه / ملک را یک به یک کردندی آگاه

چو خامه هرکه حدیث دل آورد به زبان / طمع مدار که سر بر سر زبان نکند

به اشک خود از گوهر جان پاک / فروشویم آلودگی‌های خاک

دیدی که خون ناحق پروانه، شمع را / چندان امان نداد که شب را سحر کند