شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی)

با توجه به ویژگی های زبانی سبک عراقی، کدام گزینه نمی تواند متعلق به این سبک باشد؟

می باش طبیب عیسوی هش / اما نه طبیب آدمی کش

همی تا جهانست و این چرخ اخضر / بگردد همی گرد این گوی اغبر

دوست می دارم من این نالیدن دلسوز را / تا به هر نوعی که باشد بگذرانم این روز را

موی می بشکافت مرد معنوی / در کرامات و مقامات قوی

بر اساس ویژگی‌های زبانی، کدام بیت به سبک عراقی سروده شده است؟

ابا این هنرها یکی بنده‌ام / جهان‌آفرین را پرستنده‌ام

منغّص بود عیش آن تندرست / که باشد به پهلوی بیمار سست

چو از دفتر این داستان‌ها بسی / همی‌خواند خواننده بر هر کسی

خروشید و بار غریبان ببست / ابر پشت شرزه ‌هیونان مست

کدام گزینه دربارۀ نثر در سبک عراقی نادرست است؟

نثر فنی در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

ملاحسین واعظ کاشفی، کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را «انوار سهیلی» نامید.

هر چند در این دوران سادگی نثر همه‌جا یکسان نیست، نثر ساده (این) دوره را می‌توان فصیح و بلیغ دانست.

سلطان حسین بایقرا و امیر علی‌شیر نوایی در حوزه ادبی هرات ترکی‌گویی و ترکی‌نویسی را تشویق می‌کردند. امیر علی‌شیر نوایی «محاکمه ‌اللغتین» را به ترکی نوشت.