شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14968

در آفاق گشاده است و لیکن بسته است / از سر زلف تو تا پای دل ما زنجیر 

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه / کز دست غم خلاص من آن‌جا مگر شود 

دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو / گوش طرب به دست تو بی‌تو به سر نمی‌شود 

مگر به تیغ اجل خیمه بر کنم ورنه / رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است

سوزی که مرا بر جگر از آتش عشق است / جز شربت مرگش نبود هیچ دوایی

سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی/ خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی 

ریشه در خاک تعلق نیست اهل شوق را / می‌رود بیرون ز دنیا پای‌کوبان گردباد

دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد / شد بر محتسب و کار به دستوری کرد 

چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی / دل و جان فدای رویت بنما عذار، ما را

چو در رویت بخندد گل، مشو در دامش ای بلبل/ که بر گل اعتمادی نیست گر حسن جهان دارد

بلاگردان جان و تن دعای مستمندان است/ که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چین دارد

غمزۀ شوخ تو خونم به خطا می‌ریزد/ فرصتش باد که خوش فکر صوابی دارد