شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 14983

دیده ی اهلِ طمع به نعمتِ دنیا / پر نشود هم چنان که چاه به شبنم

مطربا گشتی ملول از گفت من از گفت من / هم چنان خواهی مکن تو هم چنین و هم چنین

چون تیر عشق خستت، معشوق کرد مستت / گر جان بشد ز دستت، صد هم چنان بیابی

به شمشیر از تو نتوانم که روی دل بگردانم / و گر میلم کشی در چشم، مِیلم همچنان باشد

آدمی‌زاده اگر در طرب آید نه عجب / سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار

باد گیسوی درختان چمن شانه کند / بوی نسرین و قرنفل (گل میخک) بدمد در اقطار

ژاله بر لاله فرود آمده نزدیک سحر / راست چون عارض (چهره) گلبوی عرق‌کرده‌ی یار

بلبلان وقت گل آمد که بنالند از شوق / نه کم از بلبل مستی تو، بنال ای هشیار

برداشت آسمان را / چون کاسه‌ای کبود / و صبحِ سرخ را/ لاجرعه سر کشید / آن‌گاه / خورشید در تمامِ وجودش طلوع کرد

بسترم / صدفِ خالیِ یک تنهایی‌ست / و تو چون مروارید/ گردن‌آویزِ کسانِ دگری . . .

من این‌جا بس دلم تنگ است / بیا ره‌توشه برداریم/ قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم . . .

ای شادی / آزادی / ای شادیِ آزادی / روزی که تو بازآیی/ با این دلِ غم‌پرورد / من با تو چه خواهم کرد؟