شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 15493

مگر باد سحرگاهی هواداری کند ور نی / نسیم یوسف مصری که آرد پیر کنعان را؟

چمن پیرا اگر چشمش بر آن سرو دوان افتد / دگر بر چشمه ننشاند ز خجلت، سرو بستان را

همه نیکی‌ات باید آغاز کرد / چو با نیک‌نامان بُوی هم‌نورد

ابر چشمم چو شود سیل‌فشان از لاله / کوه در دوش کشد جامه‌ی بارانی را

دعوی درست نیست گر از دست نازنین / چون شربت شکر نخوری زهر ناب را (تحمل سختی‌های عشق)

زهد پیدا کفر پنهان بود چندین روزگار / پرده از سر برگرفتیم آن همه تزویر را (نفی ریا)

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده‌ایم / ریسمان در پای حاجت نیست دست‌آموز را (ستایش اسارت در عشق)

گر هزارت غم بود با کس نگویی زینهار / ای برادر تا نبینی غمگسار خویش را (تأکید بر عدم رازداری در عشق)