شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11350

ایهام در واژه «دور»

ایهام در واژه «حافظ»

ایهام تناسب در واژه «دور»

ایهام تناسب در واژه «حافظ»

صائب به مقامی نرسیدیم ز سستی/ از خاک چو نی گرچه کمر بسته دمیدیم

هوس هر چند گستاخ است عذرش صورتی دارد/ به یوسف می‌توان بخشید تقصیر زلیخا را

کشور دیوانگی امروز معمور از من است/ من به پا دارم بنای خانه زنجیر را

عمر شد در گوشمالم صرف، گویا روزگار/ می‌کند ساز از برای مخملی دیگر مرا

ای بت شیرین‌لبان! تا چند از این گفتار تلخ؟ / روز من چون شب مدار از تلخی گفتار، تار

آن خسرو شیرین‌دهن خندد به آب چشم من / چون ابر گرید در چمن، گل‌های خندان پرورد

حسن غیور را نیست پروای تلخ‌کامان / از خون خویش فرهاد، شیرین کند دهان را

گو مکن شور و مکن کوه به تلخی فرهاد / که رسیده است به کام از لب شیرین، خسرو