شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20533

تو قلب سپه را به آیین بدار / من اکنون پیاده کنم کارزار 

تهمتن چنین داد پاسخ که نام / چه پرسی کزین پس نبینی تو کام

هم اکنون تو را ای نبرده سوار / پیاده بیاموزمت کارزار 

بدو گفت رستم که تیر و کمان / ببین تا هم اکنون سر آری زمان

خداوندا تو ایمان و شهادت / عطا دادی به فضل خویش ما را

که چشمم ز روی سعادت مبند / زبانم به وقت شهادت مبند

تو کز شوق شهادت غافلی، سیر گلستان کن / که ما را شاخ گل، شمشیر خون‌آلود می‌باشد.

فتاد در دل حافظ هوای چون تو شهی / کمینه ذره‌ی خاک در تو بودی کاج

فسردگی مطَلَب از دلم که در ایجاد          به تیغ شعله بریدند ناف داغ مرا

اگر به تربت مجنون بری ز لیلی نام     فغان «احرق قلبی» برآید از کفنش

 خاک شد دیده غم‌دیده مجنون و هنوز         چشم جان، جانب لیلی نگران است هنوز

 ز حسرت لب شیرین هنوز می‌بینم     که لاله می‌دمد از خاک تربت فرهاد

 می‌پنداری که حق هویدا گردد / یا پنهانیست کاشکارا گردد
چون پیدا اوست، غیر او پیدا نیست / چون غیری نیست بر که پیدا گردد؟

بنگر بنگر، ای دل! اگر مرد رهی / تا تو ز حجاب هر دو عالم برهی
این شعبده‌ی لطیف را بر چه نهی / هم حقّه از او پُر است و هم حقّه تهی

هیچم من و در گفت‌وشنید آمده‌ام / در نیست پدید و بی‌کلید آمده‌ام
این نیست عجب که گم بخواهم بودن / اینست عجب که چون پدید آمده‌ام

آن را که به چشم کشف پیداست یقین / او در ره مستقیم داناست بدین
گرچند هزار گونه راهست چو موی / زان جمله‌ی مو، یک رسن راست ببین