شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 19299

اگر جاهلی را به زبان‌آوری بر حکیمی غالب شود، چندان عجیب نیست

قیمت شکر نه از نی است که آن خود خاصیت وی است

به حکم ضرورت زبان درکشیدن واجب است در روزگار

عابدی را دیدم همه شب تاراج‌کنان و مردمان به خیالش آسوده خواب

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا

 رو سخت کن ای (مُرتجا: امید داشته شده) مست از کجا شرم از کجا / ور شرم داری یک قدح بر شرم افشان ساقیا

 ما شب‌روی آموخته،‌ صد پاسبان را سوخته / رخ‌ها چو گل افروخته کان بیذق (سرباز) ما شاه شد

 طوفان اگر ساکن بدی گردان نبودی آسمان / زان موج بیرون از جهت این شش جهت جنبان شود

این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون است مرصّع.

 جمعی پسران پاکیزه و دختران دوشیزه به دست جفای او گرفتار، نه زهره خنده و نه یارای گفتار.

 اغلب اوقات به بازیچه فراهم نشستندی و لوح درست ناکرده در سر هم شکستندی.

 گفت: نیک بخت آن‌که خورد و کشت و بدبخت آن‌که مرد و هشت.

تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق را / بر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را

هم آدم و آن دم تویی هم عیسی و مریم تویی / هم راز و هم محرم تویی چیزی بده درویش را

تلخ از تو شیرین می‌شود کفر از تو چون دین می‌شود / خار از تو نسرین می‌شود چیزی بده درویش را

چون جلوه مه می‌کنی وز عشق آگه می‌کنی / با ما چه همره می‌کنی چیزی بده درویش را