شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19694

در ره عشق وطن از سر و جان خاسته‌ایم / تا در این ره چه کند همت مردانه‌ی ما

وطن‌خواه و ایران‌پرستنده‌ایم / که با عشق ایران‌زمین زنده‌ایم

همه‌ عالم تن است و ایران دل / نیست گوینده زین قیاس خجل

دزد وطن هست سیر و آن که همه عمر / بهر وطن بوده جان‌نثار گرسنه

روزی که برفتند حریفان پی هر کار / زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمّار

من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار / حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار     او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو / هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو

در میکده و دیر که جانانه تویی تو / مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه

عاقل به قوانین خرد راه تو پوید / دیوانه برون از همه آیین تو جوید

تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید / هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید     بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

بیچاره بهائی (شاعر) که دلش زار غم توست / هر چند که عاصی است، ز خیل خدم توست

امید وی از عاطفت دم‌به‌دم توست / تقصیر خیالی به امید کرم توست یعنی که گنه را به از این نیست بهانه

راحت و رنج حیات گذران است چو موج / نشود شادی و غم پای نفس را زنجیر

رنج غم و شادی مبر کو مطرب و کو نوحه‌گر / مشت سپند بی‌خبر دارد در این مجمر (: آتشدان) صدا

دوام خنده شادی چو غنچه یک دهن است / خوشم به تنگ‌دلی با غم همیشه خویش

شادی و غم هر دو را بنیاد بر باد هواست / تا نگه کردی هم آن «اهلی»، هم این خواهد گذشت

جور خود را بر ضعیفان آزماید روزگار / تیغ را دائم برای امتحان بر مو زنند

خوش اندری گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب

به پیری خاک بازیگاه طفلان می‌کنم بر سر / که شاید بشنوم زان خاک بوی خردسالی را

از آن سرو از درختان، سرفرازی بیشتر دارد / که با دست تهی، صد بینوا را زیر پا دارد