شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12898

به دیدار و گفتار جانپرورش/ سراپای من دیده و گوش بود

الا ای کاروان محمل برانید/ که ما را بند بر پای رحیل است

نباید دل از دست مردم ربود/ چو خواهند جایی که تنها روند

چنان خوب‌رویی بدان دلربایی/ دریغت نیاید به هر کس نمایی

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند / چه دید اندر خم این طاق رنگین

لب سرچشمه‌ای و طرف جویی / نم‌ اشکی و با خود گفت‌و‌گویی

همی آز کمتر نگردد به سال / همی روز جوید به تقویم و فال

از نیستان تا مرا ببریده‌اند / در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

خرابم کن ای جان که از شهر ویران / خراجی نجوید نه دیوان نه سلطان

دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشم / اسیر دام محنت بسته بردام بلا باشم

غمش در نهان‌خانۀ دل نشیند / به نازی که لیلی به محمل نشیند

همی‌داد گویی دل من گوایی / که باشد مرا از تو روزی جدایی

می در ساغ

مُ می در سا

بَرَفشانیم

وَ می درسا