شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11378

سنگ روی سنگ برای ساختن ارکی به رفعت ایمان. (اتحاد و همدلی)
 

مدرس مدت‌ها بود که با این ضربه‌ها آشنایی داشت و به همین دلیل، همیشه پاسخش را در آستین داشت. (آمادۀ پاسخ گفتن بودن)
 

شب به شدت سرد بود و دل روح‌الله به حدّت گرم، «که آتشی که نمیرد همیشه در دل او بود». (امیدوار بودن)
 

کلاس سخت در خنده فرو رفته، منِ بدبخت هم دست و پایم را گم کرده ام. (خجالت کشیدن)

گیرم که برکنی دل سنگین ز مهر من / مهر از دلم چگونه توانی که برکنی؟

هرکه بپرسد ای فلان! حال دلت چگونه شد / خون شد و دم به دم همی از مژه می‌چکانمش

شبی نپرسی و روزی که دوستدارانم / چگونه شب به سحر می‌برند و روز به شام

من چشم ازو چگونه توانم نگاه داشت / کاول نظر به دیدن او دیده‌ور شدم

حال چوگان، چون نمی‌دانی که چیست / ای نصیحت‌گو به ترک گوی گوی

تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال / خطا نگر که دل امید در وفای تو بست

حریف، عهد مودّت شکست و من نشکستم / خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم

با پری رویان، به خلوت روی در روی آوری / خویش را دیوانه‌‌ سازی و پری‌ خوانی کنی