شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17739

خانه را خوار کن خورش را خورد                                                                   از جهان جان چنین توانی برد

تن که تواش پرورش جان دهی                                                                       پرورش لقمه موران دهی

هفت گاو فربه بس پروری                                                                            خوردشان آن هفت گاو لاغری

کشاورز بر گاو بندد لباد (یوغ)                                                                        ز گاوآهن و گاو جوید مراد

سال‌ها مادر به نازم پرورید / وز نهال نوبرم کامی ندید

نه چنان گناهکارم که به دشمنم سپاری / تو به دست خویش فرمای اگرم کنی عذابی

ستانی همه زندگانی ز مردم / ازیرا درازت بود زندگانی

تا در این مرحلۀ مشغله‌ناک / پاک خیزد گهرت از دل پاک

مگو ای دل به شمع محفل از سوز درون حرفی                                                       مکن کاری که این راز نهان در هر زمان افتد

سیل اشکم گوهر راز آشکارا می‌کند                                                                             آن‌چه پنهان کرده‌ام، سیما هویدا می‌کند

مهر خاموشی صدف را کرد معمور از گهر                                                                       لب ببند از گفت‌وگو، گنجینة اسرار باش

اسرار حقیقت نکنی فاش به هر کس                                                                                                 زنهار دلا پردة اسرار نگه ‌دار