شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هفتم : باران محبّت | آزمون شماره 1780

سال‌ها شد که بیرون درت چون حلقه‌ایم / بر در تو حلقه بودن هیچ عاری هست نیست

بر در اندیشه ترسان گشته‌ایم از هر خیال / خواجه را این‌جا خیالی هست عاری هست نیست

روضه خلد برین خانه درویشان است / مایه محتشمی خدمت درویشان است

نزد یزدان نه صباح است برادر نه مساء / چیز دیگر بود و ما‌ تبع آن دگریم

زنبور درشت بی مروت را گوی / باری چو عسل نمیدهی نیش مزن 

خدای را به می ام شستشوی خرقه کنید/ که من نمی شنوم بوی خیر از این اوضاع

امیدوار بود آدمی به خیر کسان/مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

آن دوست که گفته ای به ما خير رساند / گو، رو که مرا به خیر تو مرحمتی نیست

چنين گر آفتاب عشق سازد عام فيض خود   / جهان آب و گل را ميوه خامي نمي ماند

 دلی که آب شد از عشق برقرار بود / که گل گلاب چو گرديد پايدار بود
 

 همه عمر برندارم سر از این خمار مستی  / که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
 

چون شیشه عالمی همه گردن کشیده اند  /  تـا از شراب عشق که را سـرخ رو کنند
 

روزها: محمّدعلی اسلامی ندوشن، اسرارنامه: جلال‌الدّین محمّد مولوی

اسرار التّوحید: محمّد بن منوّر، مرصادالعباد: نجم‌الدّین رازی

لیلی و مجنون: وحشی بافقی، تذکره‌الاولیاء: عطّار نیشابوری

زندگانی جلال‌الدّین محمّد: بدیع‌الزّمان فروزانفر، روزها: لطفعلی صورتگر