شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10797

در راه چنان رو که قیامت نکنند / با خلق چنان زی که سلامت نکنند

چنان زی با رخ خورشید نورش / که پیش از نان نیفتی در تنورش

چنان زی که ذکرت به تحسین کنند / چو مردی، نه بر گور نفرین کنند

چنان زی که هنگام سختی و ناز / بود لشگر از جز تویی بی‌نیاز

خار او از جمله گل‌ها دست برد/ قفل او دلکش‌تر است از صد کلید

سعدی چو اسیر عشق ماندی/ تدبیر تو چیست؟ ترک تدبیر

آن الم (= درد) را بر کرم‌ها فضل داد/ وان جفا را از وفاها برگزید

رد او بِه از قبول دیگران/ لعل و مروارید، سنگش را مرید

 صیّاد پیش آمد و جال باز کشید و حبّه بیانداخت و در کمین بنشست.

 زبرا با دهای تمام و خِرد بسیار از جهت گریزگاه روز حادثه صد سوراخ ساخته و تیمار آن فراخور حکمت و حسب مصلحت بداشته.

 چون ایشان حقوقِ مرا به طاعت و مناصحت بگذاردند و به معونت و مظاهرتِ ایشان از دستِ صیّاد بجستم، مرا نیز از عهده لوازمِ ریاست بیرون باید آمد.

 صیاد گراذان به تگ ایستاد. کبوتران اضطرابی می‌کردند. مُطَوَّقه گفت: جایِ مجادله نیست؛ چُنان باید که همگنان استخلاصِ یاران را مهم‌تر از تخلّصِ خود شناسند.